هفته نامه عصر ارتباط | شماره 379

سودآوري ميلياردي براي رايانش ابري

2010-10-25T02:10:37Z

سالن شیخ مکتوم امسال میزبان تعداد زیادی از شرکت‌های فعال در حوزه رایانش ابری(Cloud Computing) بود. در جیتکس ۲۰۱۰ این شرکت‌ها برخی از ایده‌های جدید در این حوزه را به نمایش گذاشتند و نوآوری‌های زیادی در بخش رایانش ابری دیده می‌شد. این حوزه که اکنون نام یک صنعت مستقل را به خود اختصاص داده در دو سال آینده بالغ بر ۵۰ میلیارد دلار برای صاحبانش سودآوری خواهد داشت. در همایشی که در روز نخست برای معرفی این صنعت برگزار شد، تعدادی از روش‌های قابل اجرا برای توسعه این صنعت و تدوین راه‌حل‌های کاربردی آن مورد بحث قرار گرفت. این روش‌ها که شامل بحث‌های سخت‌افزاری و زیرساخت‌های لازم برای توسعه رایانش ابری می‌شوند علاوه بر جذابیت‌هایی که برای بخش‌های دولتی و تجاری دارند می‌توانند بازار بالقوه‌ای را در منطقه ایجاد کنند. همین عامل سبب شده برخی از شرکت‌های سخت‌افزاری نیز همراه همیشگی بحث‌های مرتبط با رایانش ابری باشند. اغلب سخنرانان این همایش معتقدند پردازش ابری هنوز در مراحل اولیه تکامل خود به سر می‌برد با این حال می‌تواند با کاهش هزینه‌ها، افزایش توان پردازش و انعطاف بالایی که دارد، مسیر دنیای فناوری اطلاعات را تغییر دهد.

یکی دیگر از نکات مورد بحث در این همایش مزایا و معایب سیاست‌های جدید در بحث IT و مواردی مانند زیرساخت‌های پویا در پردازش ابری است. نکته قابل توجه اینکه به‌رغم وجود ظرفیت‌های بالایی که در منطقه برای توسعه این صنعت وجود دارد اغلب نام‌های بزرگ رایانش ابری ترجیح دادند به ارسال پیام برای این همایش اکتفا کنند و چهره شاخصی از شرکت‌های بزرگ مانند آمازون، IBM، مایکروسافت و HP در این سمینار دیده نمی‌شد. با این حال مشتریان بزرگی مانند واحد هواپیمایی امارات، برخی از سازمان‌های کشورهای قطر و عربستان سعودی در این سمینار حاضر بودند.

پردازش ابری روشی است که در آن پردازش و محاسبات غالبا در سرورهای بزرگ و خارج از دستگاه کاربر اجرا می‌شود و کاربران می‌توانند بدون نیاز به سخت‌افزارهای پیشرفته از نتایج این پردازش‌ها استفاده کنند.

ارزان‌هايي که هنوز به ايران نرسيده‌اند

سیم‌ترونیکس برای ورود به بازار ایران از کانال شرکت دیجیتال اقدام کرد. با این حال در میان سبد کالاهای ارزان قیمت این شرکت هندی تنها ماژول‌های رم توانستند نظر دیجیتال را جلب کنند که آنها هم توزیع گسترده‌ای در سطح بازار نداشتند. با نگاهی به غرفه این شرکت می‌توان طیف نسبتا کاملی از تجهیزات و قطعات سخت‌افزاری را مشاهده کرد که همگی دارای یک ویژگی اصلی هستند؛ قیمت به شدت ارزانی دارند.

در میان ماژول‌های حافظه انواع مدل‌های DDR2 و DDR3 در ظرفیت‌های یک تا چهار گیگابایت دیده می‌شود.

با این حال بیشترین فرکانسی که برای این ماژول‌ها وجود داشت متعلق به مدلی با فرکانس ۲۱۳۳ مگاهرتز بود که سینک خنک‌کننده آن برای کار در این وضعیت کمی نگرانی ایجاد می‌کند.

البته سیم‌تـرونیکـس مدعی است در تمام این مـاژول‌ها از تراشه‌های مطرح ساخت شرکـت‌های هـاینـیکس، میـکرون و سامـسونگ استفـاده کـرده است. شـایـد قیمـت رقابتـی این مـدل‌هـا بتواند به عنوان یک امتیاز غیرقابل اجتناب برای فروشندگان باشد و سیم‌ترونیکس را بیشتر در بازار ایران ببینیم.
ويديوي HD در بستر IP

شرکت Extron Electronics، در جیتکس سیستم کدگذاری با عنوان VN را رونمایی کرد. این سیستم امکان می‌دهد ویديوهای با کیفیت HD بلادرنگ در بستر شبکه‌های IP انتقال يابند. ویديو یا محتویات گرافیکی با رزولوشن بالا در ابتدا کدگذاری می‌شوند، سپس در بستر شبکه منتقل شده و در مقصد مجددا با همان کیفیت بازیابی خواهند شد. تکنولوژی VN سری 200، از ویديوهای DVI و RGB پشتیبانی می‌کند، در حالی که سری 300 آن SDI, HD-SDI و 3G-SDI را پشتیبانی خواهد کرد. کدگذاری ویديوها توسط روش PURE3 انجام می‌گیرد که این روش سرعت انتقال بالا، کاهش زمان عکس‌العمل و در عین حال قابليت تولید تصاویري با کیفیت عالی دارد.

استفاده از چنین تکنولوژی می‌تواند برای شرکت‌هایی که انتقال داده‌های ویديویی حجیم دارند بسیار کارآمد باشد.

از ايران تا جيتکس چقدر راه است

2010-10-25T02:10:37Z

الان حدودا ساعت ده روز اول جیتکس است و طوری دراز کشیده‌ام که مجبور نشوم صفحه لپ‌تاپم را ببینم.

همه چیز خیلی سریع اتفاق افتاد. به محض این که به هتل رسيدیم یک آقای هندی با لهجه عجیبش آمد و کلی درباره هزینه اینترنت سخنراني کرد و بالاخره هم نتوانست اینترنت اتاقمان را وصل کند، آخر کار هم رفت با بزرگ‌ترش برگردد. بابک هم آخرش از ناله‌های من کلافه شد و یک سويیچ روی لپ‌تاپم را زد که ظاهرا آدمیان را به شبکه جهانی وصل می‌کند و باید روشن باشد که بتوانید به اینترنت وصل شوید. از حق نگذریم که واقعا راست می‌گویند که هیچ چیز تخصص     وطنی نمی‌شود!
البته واقعیت این است که در تضادی غریب با آنچه که در فرودگاه بین‌المللی تهران بر ما گذشت در فرودگاه دوبی استفاده از فناوری بر له و علیه ما جاری و ساری بود. اول از همه اینکه تمام کیوسک‌های الکترونیکی راهنما که آرم تجاری زیراکس را داشتند کار می‌کردند و وقتی برای امتحان از خانم سیاه‌پوستی با یونیفرم قرمزرنگ «مرحبا» در اینباره پرسیدم نه‌تنها سرم داد نزد بلکه توضیح داد که تعداد کارمندان فرودگاهی بعد از نصب کیوسک‌ها به یک سوم کاهش پیدا کرده است که البته آنها را هم اخراج نکرده‌اند بلکه به ترمینال نوساز خط هوایی امارات برده‌اند که اصطلاحا ترمینال ۳ هم نامیده می‌شود. طبیعتا مدیریت متفاوت هم، نیروی انسانی متفاوت به بار می‌آورد و هم فناوری متفاوت... بگذریم!
در سایر مراحل اين فرودگاه خیلی شیک ما را با جدیدترین فناوری‌های چشم‌نگاری(eyeprint) چک کردند و ظاهرا سیستم حالتی بیشتر از تشریفاتی داشت چون کارمند پشت دستگاه از من پرسید آیا عمل لیزیک داشته‌ام چون ظاهرا نمونه ثبت شده کمی با نمونه سال‌های پیش متفاوت است. البته به من اطمینان داد در مرکز داده‌های گمرک عمل جراحی من ثبت شده و از این پس جای نگرانی نیست.
چند قدم آن طرف‌تر یکی از ایرانی‌های هواپیما سراسیمه دنبال برگه ویزایی که گم کرده بود می‌گشت ولی با آگاهی از این که می‌تواند از طریق یکی از وب‌کیوسک‌ها تصویر موجود در ایمیلش از ویزا را مجدد دریافت و حتی چاپ کند حسابی خوشحال شد و البته مامور هر چند کمی زیادی عرب-‌عجمی برایش توضیح داد که فقط شماره سریال کفایت می‌کند.
آن طرف صف کوتاه گذرنامه که به لطف دوربین‌ها مینیاتوری و یک بانک اطلاعاتی جامع بسیار سریع شده بود غرفه اتصالات در کله سحر به وقت امارات داشت با سه متصدی براق و خوش‌اخلاق به سرعت سیم‌کارت‌هایی را می‌فروخت که ظرف پنج دقیقه فروخته، ثبت، فعال و مجهز به خدمات تلویزیون موبایل، MMS و GPRS می‌شدند. البته غرفه du هم آن طرف بازار داشت که تبلیغ خدمات Wi-Fi را انجام می‌داد که به هر جهت یک روکم‌کنی برای غول پیر مخابرات امارات هم بود.
از متصدی پرسیدم من نباید تعهد یا اصطلاح خارجیش(Terms & Conditions) را برای فعال شدن MMS امضا کنم؟ جوابش در نوع خود جالب بود؛ ببین دوست من این کشور قوانین اخلاقی خودش را دارد که در همه فضاها از مجازی گرفته تا واقعی جاری است، پس طبیعی است که لازم نیست شما تعهدی را مجزا برای MMS امضا کنید، شما هر کدام از قوانین این کشور را در آن فضا بشکنید باز هم مقصر خواهید بود. نیازی به تعهد دوباره برای فعال‌سازی نیست.
سرعت اینترنت روی گوشی هم کم وبیش خیره‌کننده است ولی به هر حال داشتم فکر می‌کردم اگر ما قرار بود همین اینترنت را روی گوشی‌هایمان داشته باشیم چند تعهدنامه باید امضا می‌کردیم؟
باید دیگر یواش یواش از تخت پايین خزید و به جیتکس رفت... شما چه فکر می‌کنید؟!

فلسفه صبحگاهي

2010-10-25T02:10:37Z

فکر کردم سفرنامه به سنت مالوف باید از جلای وطن شروع شود و برای همین و راستش را بخواهيد برای اینکه کمی وقت بکشم تصمیم گرفتم بخش اول را از فرودگاه امام خمینی برای سایت بفرستم.

امروز ۱۷ اکتبر ۲۰۱۰ مصادف با ۲۴ مهرماه است و داریم به اتفاق بابک نقاش با خستگی مضاعف یک اول هفته سهمگین خودمان را برای یک سفر دو ساعته به امارات آماده می‌کنیم. در یکی از آن ساعت‌های بی‌بو و بی‌خاصیت صبحگاهی هستم که آدم از خودش تقریبا هر سوال فلسفی که بتواند روحیه‌اش را نابود کند خواهد پرسید و من دارم از خودم می‌پرسم واقعا با این وضعیت فناوری اطلاعات کشور چرا ما داریم به خودمان زحمت می‌دهیم که بکوبیم و برویم آن طرف خلیج فارس یک نمایشگاه IT اجنبی را ببينیم که فقط همین پاره نانی هم که داریم کوفتمان شود.

سعی می‌کنم با بابک که همینطور روحیه‌اش مستعد هرگونه فریاد و فغانی ‌است این بحث را به شور نگذارم و برای همین وقایع امروز را با خودم مرور می‌کنم؛ شبکه بانکی ملت از کله سحر تا موقعی که ساعت کار صرافی‌ها به اتمام رسيد از کار افتاده بود، حتی اگر از کار هم نیافتاده بود هر صرافی که می‌رفتیم بهمان می‌گفت قیمت همان یک قران دو زار کارمزد کارتخوان(POS) را -که الان دیگر برای بسیاری از بانک‌ها صفر است!- از ما خواهد گرفت و بعد هم که به فرودگاه آمدیم شبکه بانکی صرافی بانک ملی هم بدون هیچ دلیل مشخصی شب‌ها قطع است تا قلبمان بایستد که ای دل غافل بی درهم به میان عرب‌ها رفته‌ایم.

شبکه بانکیمان هم که به هیچ یک از این بیابان‌های امیرنشین اطرافمان وصل نیست تا کسی بتواند برایمان پول بفرستد. با هر ضرب و زوری است و است با مرام‌کش کردن بابک نفری ۲۰۰ هزار تومان از کارت‌هایمان می‌گیریم.

تازه این همه ماجرا نیست. شب که برای رزرو تاکسی فرودگاه سری به سایت تاکسی‌ایر زدم شماره ثابت داخل سایت را کسی جواب نداد و شماره موبایل را صدای خواب‌آلودی پاسخ داد و گفت برادر این خط مدت‌ها است واگذار شده است. الان هم که داخل فرودگاهیم هیچ کدام از کیوسک‌های «از من بپرسید» و اینترنتی کار نمی‌کنند و تازه اینترنت فرودگاه بازی‌اش گرفته که اثبات کند فرستادن این متن به این راحتی‌ها هم نیست.

سعی می‌کنم از یکی بپرسم مسوول اینترنت فرودگاه کیست که خانم خوش‌اعصاب پشت شیشه‌ای که رویش نوشته «از من بپرسید» می‌گوید آقا درباره اینترنت از من نپرسید. دل دختری که بغلش نشسته است می‌سوزد و می‌گوید: «آقا دکه اینترنت آنجاست.» به سمت «آنجا» که می‌روم یکی با یونیفرم جلویم را می‌گیرد که عزیزم پاسپورت شما چک شده و دیگر حق تردد به آن طرف خط را ندارید. جریان اینترنت را توضیح می‌دهم، لبخند می‌زند و می‌گو‌ید: «این چند دقیقه را بدون اینترنت سر کن عزیزم! این همه اینترنت کار کردی، کجا را گرفتی؟!» به ساعت که نگاه می‌کنم یک ساعت تا پرواز مانده است.

بی‌خیال اینترنت می‌شوم و می‌گویم اینترنت که نداریم، حداقل یک عکس با موبایلم از این دکه‌های بلااستفاده اینترنت بگیرم تا در اولین وادی برای سایت بفرستم؛ سربازی روی شانه‌ام می‌زند که عکسبرداری از فرودگاه ممنوع است...

ساکت می‌نشینم و این متن را برای شما می‌نویسم و همچنان سعی می‌کنم از آن سوالات فلسفی خودم چیزی به بابک نگویم ولی او که تازه از چرخی به دور فرودگاه برگشته در حالی که دستش را داخل شلوار جینش کرده می‌پرسد: «آرش واقعا ما چرا باید بریم یک چنین نمایشگاهی؟!»

آهی می‌کشم و می‌گویم: «فکر کنم دیگر دارند پرواز ما را صدا می‌کنند...»

نايب رييس هيات مديره بازار رضا

2010-10-25T02:10:37Z

نمازی‌فرد در حال مذاکره با یک شرکت فروشنده لوازم جانبی اپل بود که حواسش را پرت کردیم. کلی به شوخیمان درباره احتمال حضور بازار رضا در جیتکس خندید ولی وقتی گفتیم فکر می‌کنیم جیتکس امسال خیلی خلوت است جدی شد و گفت: «برای ما همین فرصت هم با وجود خلوتی غنیمت است چون اینجا خیلی بهتر حرف ما را می‌فهمند.»

مدیر فروشگاه و شرکت پاکچین معتقد بود برخلاف نمایشگاه‌های مانند سبیت در این نمایشگاه روسای شرکت‌ها احترام بیشتری برای ایرانی‌ها قائلند و افزود: «چون قدر بازار ایران را می‌دانند بیشتر با ایرانی جماعت سر مسایل تحریم و اینها و تبادلات کالا راه می‌آیند.» نمازی‌فر البته توضیح داد کلا جدیدا به کالاهای اپل علاقه‌مند شده و متاسف است چرا این محصول که با ذائقه خوب ایرانی‌ها جور در می‌آید تا این حد در کشور مهجور مانده است.

گپ سوم: عليرضا پورنقشبند

مديرعامل نقش

مـچ پورنقـشبند را وسـط بازدید یواشکی‌اش از غرفه یک لپ‌تاپ فروش تایوانی می‌گیرم و قدری با هم می‌خندیم که چه قدر بدشانس، وقتی قول می‌دهم اسم کمپانی تایوانی را نیاورم با هم حرف می‌زنیم و ابراز تعجب می‌کند این جنس را چطوری در ایران می‌فروشند.

خود پورنقشبند که سال‌هاست لپ‌تاپ فروش است توضیح می‌دهد با این وضعیت پنل LCD و حتی کیبوردهای بسیار ارزان قیمت، شما حتی اگر برند سونی را هم روی چنین لپ‌تاپی بزنید نباید بتوانید آن را بفروشید چه برسد به اين نام تازه‌وارد فعلی.

در نهایت چنین استدلال می‌کند که گاهی سرازیر کردن جنس به بازار می‌تواند نتایج عجیبی داشته باشد که فقط از شرکتی بر می‌آید که دنبال سود بلند مدت نیست.

مدير شاخه مادربورد گيگابايت

2010-10-25T02:10:37Z

هنری کائو را در طبقه ۳۳ هتل فیرمونت می‌بینیم که با یک لشکر تایوانی جوان و مطیع به جیتکس آمده است. در اواسط مصاحبه که اتفاقا طولانی هم هست به فکر می‌افتم از حرف‌هایش یک مطلب کوتاه برای ستون گپ بیرون بیاورم ولی آن قدر حرف‌هایش نکته داشت که الان کمی گیج شده‌ام.

برای مثال کائو در مصاحبه روی همه‌ را کم کرد و گفت: «اورکلاک خارج از گارانتی نیست و گارانتی گیگابایت در سراسر جهان هر کاربری را چه اورکلاک باشد و چه نباشد را پشتیبانی خواهد کرد. پس جای نگرانی در این مورد نیست.» یا در بخش مهم دیگری از حرف‌هایش تقریبا همه را قانع کرد که استفاده از فازهای دیجیتال برای مادربورد لزوما تاثیر مثبتی بر کارکرد آنها ندارد و اگر داشت حتما گیگابایت آنها را در مادربوردهایش می‌گنجاند.

مرد اول مادربوردهای جهان جنگ قیمت در میان مادربوردسازها را هم تایید و هم رد کرد ولی تاکید کرد گیگابایت اصلا نگران قیمت‌شکنی از سوی MSI و ECS نیست.

تازه همه این موارد گوشه‌ای از مصاحبه طولانی با کائوا است که احتمالا آن را به زودی در عصر ارتباط خواهید خواند.

گپ پنجم: کارستن برگر

مدير بازاريابي Zotac

پیدا شدن برندهای جدید در دست و بال شرکت قدیمی و متمول گلدن‌سیستمز خیلی هم اتفاق عجیبی نیست ولی در این وسط زوتک هم یک استثنا است. غولی تازه از خواب بیدار شده که کارت‌های گرافیکی‌اش عملا در حال حاضر پیشرفته‌ترین و البته گران‌ترین کارت‌های موجود در بازار هستند و تنها نماینده واقعی انویدیا در بازار جهانی به شمار می‌آید.

برگر را هم در حاشیه جیتکس و در یکی از پیچ و خم‌های راهروی‌های طولانی فیرمونت دیدم تا این مدیر جوان و خندان برایمان مفصلا توضیح بدهد که چرا این همه قابلیت‌ اضافه روی چیپ‌ست‌های انویدیا سوار می‌کند. جواب کارستن هم در نوع خود تکان‌دهنده بود. چون او توضیح داد در یک کارت پیشرفته چگونه یک سیستم خنک‌کننده موثر می‌تواند عمر کارت را حتی تا دو برابر افزایش دهد.

اگر این مصاحبه را هم در عصر ارتباط دیدید فراموش نکنید دنبال جریان عاشقانه و یک طرفه رابطه انویدیا و زوتک بگردید چون کارستن حسابی در این مورد سنگ تمام گذاشت و تمام جزيیات جریان را توضیح داد.